محل استحقاقشان . . . ( 1 ) و از اين گذشته شما اى گروه ! گروهى هستيد مشهور به علم و ياد شده به خير و معروف به نصيحت و براى خدا ، در دل مردم با هيبت هستيد كه شريف شما را هيبت مىدارد و ضعيف شما را گرامى مىشمارد و به شما ايثار مىكند آن كه شما را بر وى فضلى نباشد و احسانى به او ننموده باشيد . در كارها هرگاه بر طالبان آنها سخت شود ، شفاعت مىكنيد و در راه ، با هيبت ملوك و كرامت بزرگان حركت مىكنيد ، آيا همهء اينها را فقط به اين جهت به دست نياورده‌ايد كه از شما انتظار قيام به حق اللّه مىرود هر چند كه شما از بيشتر حقش كوتاهى مىكنيد ؛ زيرا حق ائمه را ناچيز شمرده و حق ضعفا را از بين برده‌ايد و اما حق خودتان را به زعمتان مطالبه نموده‌ايد ، پس نه مالى را بذل كرده و نه جان خود را بخاطر آفريدگارش به خطر انداخته و نه خاندانى را براى خدا دشمن شده‌ايد . ( 2 ) شما از خداوند بهشتش و مجاورت پيامبرانش و ايمنى از عذابش را آرزو مىكنيد ، من بر شما بيم دارم اى آرزو كنندگان از خدا كه بلايى از بلاهايش بر شما وارد شود ؛ زيرا از كرامت خداوند به منزلتى دست يافته‌ايد كه به آن برتر شده‌ايد در حالى كه شما گرامى نمىداريد كسى را كه به خدا شناخته شده است و شما به سبب خدا در ميان بندگانش گرامى داشته مىشويد و شما مىبينيد كه پيمانهاى خدا شكسته مىشود ولى به پا نمىخيزيد اما براى بعضى از تعهدات پدرانتان برمىخيزيد ، در حالى كه عهد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله حقير شمرده شده و نابينايان و دلالان در شهرها به حال خود رها شده‌اند و به آنها ترحمى نمىكنيد ، نه خود در جايگاه خويش عمل مىنماييد و نه به آنكه در اين زمينه عمل مىكند يارى مىرسانيد و با مداهنه و سازشكارى نزد ستمگران ايمن مىشويد . همهء اينها از مواردى است كه خداوند شما را به آن دستور داده است از نهى و تناهى و شما از